Logo stadsbladutrecht.nl


In 2016 was Constantijn Jonker, als eerste reserve, met het Nederlands hockeyteam bij de Olympische Spelen in het Braziliaanse Rio de Janeiro. Eigen foto
In 2016 was Constantijn Jonker, als eerste reserve, met het Nederlands hockeyteam bij de Olympische Spelen in het Braziliaanse Rio de Janeiro. Eigen foto (Foto: )

Constantijn Jonker stopt, maar is trots op carrière

  Sport

Met het mislopen van de Europese titel nam Kampong speler Constantijn Jonker afgelopen zondag afscheid van het hoogste hockeyniveau van Nederland. Liefst 25 jaar speelde 'de tovenaar op de vierkante meter' bij de Utrechtse club waarvan de laatste vijftien jaar in het eerste team. "Een geweldige tijd en bijzonder om het in een Europese finale af te mogen sluiten, hoewel ik die natuurlijk liever had gewonnen", zei hij na het teleurstellende 8-2 verlies tegen Bloemendaal.

Door Roberto Cancian

UTRECHT - Op 'T Kopje in Bloemendaal, waar het finaleweekend van de Euro Hockey League werd afgewerkt, kon de 30-jarige Jonker alsnog met tevredenheid terugkijken op een mooie hockeycarrière. Vijftien jaar in het eerste team en ook nog eens 93 interlands voor het Nederlands team. Ondanks dat hij een bewogen en vooral heftig jaar laatste jaar mee maakte, was de glimlach er uiteindelijk toch. Begin van dit jaar liep hij een zware hoofdblessure op toen hij tijdens de training van zijn club Kampong in botsing kwam met de elleboog van een medespeler. "Een ongelukkige botsing maar wel een heftige. Dat was toch even anders dan een spierblessure."

Toch speelde Jonker de zondag er op nog 'gewoon' mee met Kampong in het duel tegen SCHC waarbij hij ook nog eens drie maal scoorde. De dag er na ging het licht echter uit bij de aanvaller. "Hoofdpijn en duizeligheid hebben mij weken last gegeven, weken ook waarin ik veel in het donker heb gelegen en amper de deur uit kwam omdat ik nauwelijks licht kon verdragen", kijkt hij terug op die tijd. Of hij weer zou kunnen spelen in de laatste wedstrijden van het seizoen, was dan ook de vraag. "Het is wonderbaarlijk verlopen en tegen Oranje-Rood, waartegen we de play-offs zijn gestart om het kampioenschap, was ik er bij. Twee wedstrijden achter elkaar was lastig, mede omdat ik geen risico wilde lopen." Uiteindelijk maakte hij zijn speelminuten, net als de week er op in de finale tegen Amsterdam. Wij waren ongeslagen eerste geworden in de reguliere competitie dus dat wij favoriet zouden zijn voor de titel, daar was geen ontkomen aan", geeft Constantijn Jonker aan.

Dat hij op zijn eigen Laan van Maarschalkerweerd, voor volgepakte tribunes de beker in ontvangst mocht nemen, was een droom die uit kwam. "Voor mij persoonlijk zijn het hele aparte en ook bijzondere weken geweest. Na een periode zonder licht en geluid sta je voor tribunes met duizenden enthousiaste mensen. Aanvoerder Sander de Wijn liet mij de beker in ontvangst nemen, dat was een heel speciaal gevoel daar zo voor dat blauwe legioen te staan. Op eigen veld Kampioen van Nederland worden, dat is toch een schitterend afscheid. De titel van vorig jaar was mooi, maar om hier, op de plek waar een groot gedeelte van je leven ligt, dan zo te staan. Het maakte me intens gelukkig."

Wat de 93-voudig International nu gaat doen, houdt hij nog open. "Ik ben verhuisd naar Amsterdam waar ik na mijn studie rechten ook werk. Hockeyen zal ik zeker blijven doen, maar wellicht op een lager niveau. Of dat dan bij Kampong zal zijn, daar beslis ik later over." Eerst wacht Constantijn Jonker nog een heus afscheidsduel.

Reageer als eerste
Meer berichten

Shopbox