Lennart schiet nog maar eens een plaatje vanuit de lift op weg naar het kraaiennest. Foto: Bert Nijenhuis
Lennart schiet nog maar eens een plaatje vanuit de lift op weg naar het kraaiennest. Foto: Bert Nijenhuis (Foto: Bert Nijenhuis)

Uitje naar top Dom: kort maar krachtig

  Nieuwsflits

Door Bert Nijenhuis

Utrecht - “Nu al?” klinkt het vol ongeloof. Snel nog een paar plaatjes schieten en dan zit het er echt op. De twintig minuten op de top van de Domtoren zijn zondagmiddag voorbij gevlogen. “Maar ik heb van elke minuut genoten”, zegt Lennart (10) uit Utrecht in de lift naar beneden. Als hij weer veilig met beide benen op de grond staat, kijkt hij nog eens omhoog: “Daarboven zag ik drie minuten geleden Spakenburg nog liggen. Echt geweldig!”

Niet puffend en zwetend 495 treden beklimmen, maar fris en fruitig de top van de Dom bereiken. Het kan nu tijdelijk met de lift, die tegen de toren is geplaatst voor restauratiewerkzaamheden. “Toen ik dat las, heb ik meteen kaartjes gereserveerd”, vertelt Else, moeder van Lennart en een van de acht ‘waaghalzen’ die het om vier uur hogerop gaan zoeken. “Ik wist zeker dat mijn zoon het geweldig zou vinden, want hij is erg geïnteresseerd in hoe de stad is opgebouwd. Dat is van boven natuurlijk perfect te zien. Zelf ben ik in 1999 al eens naar boven geweest. Ook met de lift, die toen was geplaatst vanwege het kunstevenement Panorama 2000. Destijds konden we niet helemaal tot de punt, wat nu wel het geval is.”

Dan roept gids Eveline het groepje bij elkaar en wordt plaatsgenomen in de lift. De camera’s en mobiele telefoons schieten tevoorschijn, want de reis naar boven duurt nog geen honderdtachtig seconden. Een dame op leeftijd met een stok kiest ervoor om even te gaan zitten. “Als er vragen zijn, hoor ik het graag”, laat Eveline weten als de lift stilstaat en de groep op honderd meter hoogte het kraaiennest betreedt. Het is echter lastig vragen stellen als je mond openvalt door zo’n overweldigend uitzicht. “Kijk daar, de televisietoren van IJsselstein!” roept Lennart enthousiast naar zijn moeder, die haar blik minder ver laat afdwalen. “Ik zie het Spoorwegmuseum en mensen luieren in de ligstoelen op het Lepelenburg.”

Lennart speurt de horizon verder af. “Vissersboten en windmolens! Dat moet het Eemmeer bij Spakenburg zijn. Ik had niet verwacht dat ik verder dan Houten zou kunnen kijken. Bizar!” Moeder heeft ondertussen een reusachtige theepot op het dak van een parkeergarage in het vizier. “Die stond voor de verbouwing altijd op de traverse van Hoog Catharijne. Ik heb me wel eens afgevraagd waar dat kunstwerk gebleven was.”

Het Stadskantoor, de Rabobank-toren, Galgenwaard, de Sint-Augustinuskerk, de Jacobikerk; Lennart legt ze allemaal vast met zijn mobiele telefoon. “Ik heb meer dan dertig foto’s gemaakt”, zegt hij na afloop. “Die ga ik thuis op de laptop zetten en naar mijn vrienden appen. Al kan een foto nooit tippen aan wat je vanaf de Dom met je eigen ogen ziet. Ik zou graag nog een keer naar boven gaan!” Een kaartje voor een kind kost 10 euro, volwassenen betalen 17,50. “Niet goedkoop”, vindt Else. “Maar het geld komt ten goede aan de restauratie van de toren en wordt dus goed besteed.”

Meer berichten

Het lokale nieuws in uw mailbox ontvangen?

Aanmelden








Het lokale nieuws in uw mailbox ontvangen?

Aanmelden