Foto: Foto:

Column: Graotis

  Column

Je geloof 't nie, maor wij eten thuis uit 'n doos. Nee, gin pieza, d'r zit in die doos van ons allerlei groentes, rijs en/of eerrepels in en je mot zellef koken via 'n receppie. Je bestel bij zo'n bedrijffie mè 'n Engelse naom 'n paor menu's en da komme ze paor daogen laoter brengen en keje twee of drie daogen vooruit.

Vandaog war 't Raosjid die de doos kwam brengen. Ze naom wee'k omda ze me daor dan 'n berichie over sturen via me mobieltsjie en ene Maartsjie is 't die me iedere dag de meeltsjies stuurt mè weer nieuwe menu's.

Me wijffie stond Raosjid mè spanning op te wachten, wan ze kijk uit naor de graotis verrassing in de doos. As ze 't ding opent zie ze 't medeen: 'Kijk 's, vandaog hebben ze d'r vegetaorische filet aomeriken bij gedaon.' Ze houw 't bakkie mè rood spul omhoog en ik zeg: 'Da kennie, vegetaorische filet aomeriken, da's gemaolen vlees en nog 'ns vlees.' Zeg zij: 'Ja, ik wee 't oak nie, maor 't is vega staot hier.'

Ach, denk 'k, waorom maok 'k me d'r druk om. En me gedachten dwaolen af naor meneer Wolters, die kwam in de jaoren zestig elleke week 'n doos vol boodschappen bij ons thuis brengen. Me moeder had in 'n boekie geschreven wa ze wilde hebbe en hij brach 't van de A&O bij de Rooie Brug bij ons thuis. En dan stond ik daor die Wolters op te wachten wan in de doos zat... 'n verrassing. Nou ja, verrassing, 't war elleke week 'n graotis puntzakkie snoep, maor 't kon steeds weer anders zijn. Mè gewoon kauwgumballen, drop en toffees zo zoet als maor kon. Nou he'k as verrassing 'n bakkie rood spul, wa kaos blijk te zijn maor zich filet aomeriken noemp. 't Zijn verwarrende tijjen.

Koos Marsman

Stadsgids en commetator

Meer berichten