Logo stadsbladutrecht.nl


Foto: Luigi

'Zo doen we dat hier!'

  Column

Ras-Utrechter Luigi verruilt na 50 jaar zijn 'Stadsie' voor het leven en werken op Bed & Breakfast en wijngaard 'De Wijnstaete' in een dorp in het oosten van het land. Hoe hij en zijn gezin de overgang ervaren beschrijft hij in een aantal columns vanuit puur 'Utregs perspectief'.

De eerste dag op de nieuwe school van onze kinderen is geruststellend anders. Op het schoolplein vlakbij de deur wacht Juf Daphne, de directeur, ons op. Andere leerkrachten komen handen schudden en als de kinderen onwennig in hun nieuwe klassen hebben plaatsgenomen, krijgen we koffie om even bij te komen en belangstellende vragen over onze verhuizing te beantwoorden. Welkom in Lemelerveld!

'Niks vrolijke hectiek van het stadse leven'

Dan de eerste weken aan het schoolplein. Dat is even wennen. Een heel nieuwe opstelling. Fietsen met het wiel vooruit in een rij op de stoep. Hier geen strak gestylede moeders met kleurige trendy jassen of sportief op bakfiets rijdende vaders met rugzak, het colbert nog aan, die mobiel bellend hun oppas staan te regelen voor morgen na de BSO. Niks vrolijke hectiek van het stadse leven. Hier staan moeders met grijze en bruine jassen naast elkaar, ruim op tijd te wachten op de stoep. Vaders die hun kinderen halen komen in werkkleding. Men praat en lacht en straks, nog voordat de kinderen naar sport of muziekles gaan, staat er een pan eten op tafel.

We worden door zoveel onbekenden begroet en aangesproken. Wat aardig! Geïnteresseerde vragen, vriendelijke gezichten en nieuwsgierigheid! "Hallo, je bent toch op de Wijnstaete komen wonen?" "Je zoon zit bij mijn dochter in de klas" of: "Kunnen ze woensdag samen spelen?" En die eerste maanden zo vaak gehoord: "Ik hoop dat jullie je welkom voelen, als ik kan helpen zeg het maar."

Of je nu varkensboer, makelaar, sloper of restauranteigenaar bent of een groot transportbedrijf runt, je bent hier 'oké' als je meedoet, elkaar helpt en geen kapsones hebt. En ja, ze zijn ons echt komen helpen: met het oogsten van de laatste druiven in de regen en het sjouwen van flessen wijn naar de kelder. Onze nieuwe buurvrouw was de eerste die 'Zo doen we dat hier' bij ons introduceerde, een uitdrukking die we vaak horen. Of het nu gaat over:

- Hoe en wanneer de meidoorn gesnoeid moet worden die ons land en dat van de buurvrouw scheidt (op tijd, want de buurvrouw moet met haar trekker over het land)
- buurtborrels (daar móet je bij zijn)
- hoe je moet 'buurt maken' (de huizen langs om kennis te maken met je buren)
- het dorpsfeest (daar ga je minstens drie keer in de feestweek naar toe)
- het spelen na schooltijd ('dat doen we hier alleen op woensdag en vrijdag')

De mores van het dorpsleven wordt ons bijgebracht en zo integreren wij dus hier, op de Lemelerveldse manier.


Luigi Mascini
info@wijnstaete.nl

Meer berichten

Shopbox