'Ik was om acht uur in de bieb om een goed plekje te bemachtigen.'
'Ik was om acht uur in de bieb om een goed plekje te bemachtigen.' (Foto: Sterre ten Houte de Lange)

Laureanne wint UU-scriptieprijs

Twee maanden nadat Laureanne Willems zelf gezond was verklaard, besloot ze haar masterscriptie te schrijven over anorexia. En met succes. Ze schreef de beste scriptie van de Universiteit Utrecht in 2018.

door Sterre ten Houte de Lange

UTRECHT - "Toen ik er zelf mee zat, kreeg ik ongevraagd advies en commentaar. Mensen hebben allerlei ideeën over wat anorexia is, zonder dat ze vragen hoe jij het ziet. Een groot deel van wat er gedacht wordt over anorexia klopt niet met mijn eigen ervaring. En dat geldt dus voor meer mensen met anorexia, kwam ik achter."

Laureanne Willems gebruikte voor haar masteronderzoek drie autobiografieën van drie vrouwen met anorexia als bronnen. "In die boeken vertellen de schrijvers in hun eigen woorden over wat ze hebben meegemaakt, zonder dat daar een interviewer of arts tussen is gekomen. Een van de uitkomsten van mijn scriptie is dan ook dat we dit soort boeken serieuzer moeten nemen als kennisbron."

In die boeken beschrijven de auteurs hoe zij omgingen met de bestaande sociale, culturele, psychologische en medische ideeën over anorexia. Met name met twee van die 'discoursen' heeft Laureanne moeite: "Anorexia wordt door veel mensen gezien als 'gedragskeuze'. Een van de schrijvers schrijft dat mensen tegen haar zeiden: je kunt toch gewoon stoppen als je dun genoeg bent? Dit werkt het simpelweg niet. Anorexia heeft lang niet voor iedereen te maken met dun worden." Aan den andere kant is er de medische benadering. "Internationaal hebben psychologen afgesproken dat anorexia een mentale ziekte is. Dit houdt in de praktijk vaak in dat de gedachten van de patiënt worden gezien als irrationeel, invalide, en niet waar. Zo'n benadering is niet helpend als je er midden inzit en veel patiënten ervaren dit als kleinerend."

"Ik denk dat het zou helpen als we meer ruimte maken voor verschillende ideeën over gezondheid en ziekte, want de grens daartussen is niet eenduidig. Gezond eten is voor iedereen anders. Weinig eten bestaat in vele vormen en gebeurt om uiteenlopende redenen. Maar we denken heel beperkt over ziekte en gezondheid. Dat maakt het moeilijk om over iets als anorexia te praten: je wordt niet begrepen als je zegt dat je niet kan eten."

Laureanne spreekt nog steeds zeer gepassioneerd over het onderwerp. Tijdens het schrijven van haar scriptie heeft ze dan ook in volle teugen genoten. "Veel mensen ervaren een scriptie schrijven als stressvol, maar ik vond het eigenlijk heel leuk." Ze zat van 8.00 tot 16.00 in de bieb, haar mobiel verstopt in een kluisje. Toen ze een negen haalde, droeg haar begeleider haar voor voor de scriptieprijs. Laureanne kwam als beste uit de bus. Ze kreeg een lovende speech en ontving 1500 euro. Die ze niet besteedde aan een feestelijk diner, maar oppotte zodat ze zich kan voorbereiden op haar volgende stap in de academische wereld: een PhD.

Meer berichten