Logo stadsbladutrecht.nl


Foto en tekst: Coby van Geffen
Foto en tekst: Coby van Geffen (Foto: Coby van Geffen)

Samen je overleden kind gedenken op Wereldlichtjesdag

Je kind overleven, dat 'hoort' niet. "Het is een bijna niet te bevatten leed, dat levenslang blijft knagen en soms levensgroot weer bovenkomt. Na een jaar, vijf jaar, dertig jaar." Op Wereldlichtjesdag, elke tweede zondag in december, steken ouders over de hele wereld om 19.00 uur kaarsjes aan om met elkaar hun overleden kinderen te gedenken.

UTRECHT - Wereldlichtjesdag is bij uitstek een activiteit voor ouders in alle fasen van de rouw, vindt Elisabeth van Windt, initiatiefnemer van Wereldlichtjesdag in de kapel van de Zusters Augustinessen aan de Waterstraat. "Of je nu net je kind hebt verloren, of al vele jaren geleden, of het nu een baby was of een volwassen kind, ouders zijn allemaal verbonden in hetzelfde verdriet. De kracht van Wereldlichtjesdag zit hem in het bij elkaar komen, in het samen een lichtje aansteken, het opnoemen van de namen van alle overleden kinderen, en het met elkaar luisteren naar het lied Precious Child. Weten dat je, één moment per jaar, verbonden bent met ouders over de hele wereld, dat je niet alleen bent met je verdriet."

In de kapel van de Zusters Augustinessen is, naast het herdenkingsritueel, ruimte voor ontmoeting; er is een open inloop met koffie en de mogelijkheid tot een praatje met deskundigen op het gebied van rouwverwerking. Zowel Van Windt als de studentenpastor van de Janskerk zijn er vanaf 15.30 uur aanwezig. Elisabeth van Windt werkt als geestelijk verzorger en ondersteunt mensen bij hun levensvragen. "Een breed terrein, waarbinnen ik me nu meer wil gaan richten op begeleiding van ouders van ernstig zieke of overleden kinderen."

Zes jaar geleden overleed haar toen zestienjarige, meervoudige gehandicapte zoon. "Sinds die tijd ben ik behalve professional ook ervaringsdeskundige." Na zijn overlijden voelde ze zich erg 'in het diepe gegooid'. "Als je kind overlijdt, gaat daaraan, behalve als het door een ongeluk komt, vaak een lange periode van ziekte vooraf. Op het moment van overlijden stopt ineens alle zorg. Terwijl er voor jou levenslang een soort knagende pijn blijft. Ook na vijf jaar, tien, twintig jaar kun je nog steeds af en toe heel verdrietig zijn. Daar wil je op dan over kunnen praten met iemand die weet te luisteren, zonder oordeel en zonder te zoeken naar oplossingen. Want als er ergens geen oplossing voor is, dan is het voor de dood van een kind. Als rouwbegeleider wil ik mensen wat troost bieden, misschien wat handvatten geven zodat ze weer verder kunnen; ze helpen het verdriet dat soms in alle heftigheid bovenkomt, toe te laten zonder erin te verdrinken." www.viviras.nl

Ook in Lunetten en Leidsche Rijn komen ouders bij elkaar voor Wereldlichtjesdag.

reageer als eerste
Meer berichten